Johannes Brahms (1833-1897) był jednym z czołowych niemieckich kompozytorów, wirtuozem pianina i dyrygentem środkowego okresu romantyzmu. Urodzony 7 maja 1833 roku w Hamburgu, na [miesiąc rok] ma 63 lata. Choć przez całe życie nigdy się nie ożenił, darzył głębokim uczuciem Clarę Schumann. Jego twórczość, obejmująca cztery symfonie, cztery koncerty i słynne Niemieckie Requiem, stanowi fundament repertuaru muzyki klasycznej.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na [miesiąc rok] ma 63 lata
- Żona/Mąż: Nigdy się nie ożenił
- Dzieci: Brak
- Zawód: Kompozytor, pianista, dyrygent
- Główne osiągnięcie: Cztery symfonie, cztery koncerty, Niemieckie Requiem, Tańce Węgierskie
Johannes Brahms: Podstawowe informacje biograficzne
Johannes Brahms urodził się 7 maja 1833 roku w Hamburgu, w Niemczech. Jego tożsamość artystyczna kształtowała się jako jednego z czołowych niemieckich kompozytorów, wirtuozów pianina i dyrygentów środkowego okresu romantyzmu. Zmarł 3 kwietnia 1897 roku w wieku 63 lat. Pod koniec życia zmagał się z terminalną chorobą. Choć urodził się w Hamburgu, większość swojego dojrzałego życia zawodowego związał z Wiedniem, gdzie osiadł na stałe.
Rodzina i życie prywatne Johannesa Brahmsa
Ojciec Johannaesa Brahmsa, Johann Jakob Brahms, przeniósł się do Hamburga w wieku 19 lat, zdeterminowany realizować marzenia o karierze muzycznej wbrew woli swojej rodziny. Matka kompozytora, Johanna Henrika Christiane Nissen, była o 17 lat starsza od swojego męża. Johannes nie był jedynym dzieckiem; miał starszą siostrę Elisabeth (Elise) oraz młodszego brata Fritza Friedricha. Po próbie samobójczej i hospitalizacji Roberta Schumanna w 1854 roku, Brahms zamieszkał w Düsseldorfie, aby aktywnie wspierać domostwo Schumannów. Johannes darzył Clarę Schumann głębokim uczuciem, widząc w niej ideał kobiecości. Ich intensywna, emocjonalna relacja pozostała platoniczna i trwała aż do jej śmierci. Brahms nigdy się nie ożenił. Sugeruje się, że była to świadoma decyzja mająca na celu całkowite poświęcenie się pracy muzycznej.
Kariera zawodowa i muzyczne dziedzictwo Johannesa Brahmsa
W wieku zaledwie 10 lat Johannes Brahms zadebiutował jako pianista podczas prywatnego koncertu. Pierwszych lekcji muzyki udzielał mu ojciec, ucząc go gry na skrzypcach i podstaw wiolonczeli. Już w 1842 roku nauczyciel Otto Friedrich Willibald Cossel narzekał, że chłopiec mógłby być genialnym graczem, gdyby tylko przestał nieustannie komponować. Kluczowy wpływ na jego rozwój miał Eduard Marxsen, który przekazał Brahmsowi tradycję wielkich mistrzów, takich jak Bach, Mozart i Haydn. Stało się to fundamentem jego późniejszego, konserwatywnego stylu.
W 1850 roku Johannes Brahms poznał węgierskiego skrzypka Ede Reményiego, który wprowadził go w świat muzyki cygańskiej, co stanowiło inspirację dla jego słynnych „Tańców Węgierskich”.
Przełomowe spotkanie z Robertem Schumannem miało miejsce w październiku 1853 roku, kiedy Brahms odwiedził Schumannów w Düsseldorfie. Robert Schumann był tak zachwycony talentem 20-latka, że opublikował słynny artykuł w „Neue Zeitschrift für Musik”, obwieszczający pojawienie się geniusza muzyki niemieckiej. Jego bogate portfolio obejmuje cztery symfonie, cztery koncerty, słynne Niemieckie Requiem oraz liczne utwory kameralne. Pod koniec życia Brahms zmienił zdanie o emeryturze pod wpływem inspiracji grą klarnecisty Richarda Mühlfelda, dla którego napisał swoje ostatnie wybitne dzieła. W Wiedniu prowadził prestiżowe instytucje muzyczne, takie jak Singakademie oraz Gesellschaft der Musikfreunde.
Kontrowersje i polemiki w świecie muzyki
Johannes Brahms był uwikłany w estetyczny spór znany jako „Wojna Romantyków”. Dzielił on zwolenników muzyki absolutnej od szkoły nowoniemieckiej reprezentowanej przez Liszta i Wagnera. Mimo że Brahms był innowatorem, w spolaryzowanym świecie muzycznym postrzegano go jako konserwatystę. Richard Wagner publicznie drwił z Brahmsa, zwłaszcza gdy ogłoszono Johannesa następcą Bacha i Beethovena. Długoletnia przyjaźń ze skrzypkiem Josephem Joachimem została czasowo zerwana w 1883 roku z powodów osobistych. Powodem sporu z Joachimem był fakt, że Brahms podczas postępowania rozwodowego skrzypka wziął stronę jego żony.
Ciekawostki z życia i twórczości Johannesa Brahmsa
W 1849 roku niektóre z wczesnych aranżacji fortepianowych Brahmsa zostały opublikowane pod pseudonimem „G. W. Marks”. Kompozytor był niezwykle samokrytyczny; wielokrotnie niszczył swoje wczesne rękopisy (juvenilia), dbając o swój wizerunek u potomnych. Jeszcze w 1880 roku prosił przyjaciółkę o zwrot manuskryptów chóralnych, aby mógł je spalić. Przez lata krążyły historie o tym, jakoby młody Brahms zarabiał grając w domach publicznych, co współcześni badacze odrzucają. 12 grudnia 1889 roku zarejestrowano głos Johannesa Brahmsa, co stanowi unikalną pamiątkę historyczną. Brahms wykorzystał swoje wpływy i pozycję, aby promować muzykę Antonína Dvořáka, pomagając mu w zdobyciu sławy.
Muzyka Brahmsa charakteryzowała się ogromną energią rytmiczną, co wyróżniało go na tle innych twórców epoki. Swobodnie osadzał dysonanse w niezwykle precyzyjnych i ekspresyjnych teksturach kontrapunktycznych. Determinację odziedziczył prawdopodobnie po ojcu, który mimo sprzeciwu rodziny walczył o bycie muzykiem. Intelektualne aspiracje matki, mimo braku wykształcenia, miały wpływ na domową atmosferę. Jego rezygnacja z małżeństwa była postrzegana jako forma poświęcenia się wyższym celom artystycznym. Już jako dziecko przedkładał tworzenie własnej muzyki nad ćwiczenie techniki pianistycznej. Dzięki Marxsenowi Brahms stał się strażnikiem klasycznych form w epoce romantyzmu. „Tańce Węgierskie” stały się jednymi z jego najbardziej dochodowych i popularnych dzieł. Schumann widział w nim kogoś, kto wyrazi ducha epoki w najwyższy możliwy sposób. Jego dzieła do dziś stanowią podstawę programów koncertowych na całym świecie. Często wymieniany jest jako trzeci z „Trzech B” (obok Bacha i Beethovena). Utwory na mniejsze składy są uważane za szczytowe osiągnięcia gatunku muzyki kameralnej. Jego śmierć w 1897 roku symbolicznie zakończyła okres wielkiego niemieckiego romantyzmu. Pozostaje jednym z najczęściej badanych i wykonywanych kompozytorów w historii muzyki.
Kluczowe dzieła i inspiracje
Johannes Brahms pozostawił po sobie bogate portfolio kompozytorskie, obejmujące między innymi cztery symfonie, cztery koncerty oraz słynne Niemieckie Requiem. Jego twórczość cechuje się wszechstronnością, obejmując utwory na orkiestrę symfoniczną, fortepian, organy i chór, a także setki aranżacji pieśni ludowych i Lieder. Szczególne znaczenie mają jego „Tańce Węgierskie”, które stały się jednymi z jego najbardziej dochodowych i popularnych dzieł, inspirowanych muzyką cygańską poznaną dzięki współpracy z Ede Reményim. Pod koniec życia, pod wpływem gry klarnecisty Richarda Mühlfelda, Brahms napisał swoje ostatnie, uznawane za jedne z najbardziej intymnych i dojrzałych, wybitne dzieła. Edukacja u takich mistrzów jak Eduard Marxsen, który przekazał mu tradycję Bacha, Mozarta i Haydna, stanowiła fundament jego późniejszego stylu, łączącego innowacyjność z poszanowaniem klasycznych form.
Osobiste relacje i wybory życiowe
Johannes Brahms darzył Clarę Schumann głębokim uczuciem, widząc w niej ideał kobiecości. Ich intensywna, emocjonalna relacja pozostała platoniczna i trwała aż do jej śmierci. Po próbie samobójczej i hospitalizacji Roberta Schumanna w 1854 roku, Brahms zamieszkał w Düsseldorfie, aby aktywnie wspierać domostwo Schumannów, przejmując wiele obowiązków domowych i biznesowych. Brahms nigdy się nie ożenił, co sugeruje świadomą decyzję poświęcenia się pracy muzycznej i badaniom naukowym. Warto wiedzieć, że jego ojciec, Johann Jakob Brahms, przeniósł się do Hamburga, aby realizować marzenia o karierze muzycznej wbrew woli rodziny, co może tłumaczyć determinację samego kompozytora. Matka, Johanna Henrika Christiane Nissen, mimo braku wykształcenia, pielęgnowała zamiłowanie do czytania i pisania listów, wpływając na atmosferę domową.
Konflikty i spory w środowisku muzycznym
Johannes Brahms był aktywnym uczestnikiem „Wojny Romantyków”, sporu estetycznego między zwolennikami muzyki absolutnej a szkołą nowoniemiecką, reprezentowaną przez Liszta i Wagnera. Choć był innowatorem, w spolaryzowanym świecie muzycznym często postrzegano go jako konserwatystę. Richard Wagner publicznie wyrażał lekceważenie wobec Brahmsa, szczególnie po tym, jak ogłoszono go następcą Bacha i Beethovena. Długoletnia przyjaźń ze skrzypkiem Josephem Joachimem została czasowo zerwana w 1883 roku z powodów osobistych. Powodem konfliktu była postawa Brahmsa podczas postępowania rozwodowego Joachima, kiedy to stanął po stronie żony przyjaciela.
Dziedzictwo i wpływ na muzykę
Johannes Brahms pozostaje jednym z najczęściej badanych i wykonywanych kompozytorów w historii muzyki. Jego śmierć 3 kwietnia 1897 roku w wieku 63 lat symbolicznie zakończyła okres wielkiego niemieckiego romantyzmu. Jego dzieła do dziś stanowią fundament repertuaru koncertowego na całym świecie. Często wymieniany jest jako trzeci z „Trzech B” (obok Bacha i Beethovena), co podkreśla jego znaczenie w panteonie muzyki klasycznej. Jego utwory kameralne są uznawane za szczytowe osiągnięcia tego gatunku. Samokrytycyzm Brahmsa sprawił, że do dzisiaj przetrwały jedynie te dzieła, które uznał za absolutnie doskonałe.
Podsumowanie
Johannes Brahms, dzięki swojej determinacji i artystycznej uczciwości, pozostawił nam dziedzictwo, które nawet dziś pozwala nam doświadczyć głębi ludzkich emocji i kunsztu kompozytorskiego. Jego muzyka stanowi dowód na to, że całkowite poświęcenie sztuce może przynieść wieczną sławę, utrwalając jego pozycję jako jednego z najważniejszych twórców w historii muzyki klasycznej.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Kim był Johannes Brahms?
Johannes Brahms był wybitnym niemieckim kompozytorem i pianistą epoki romantyzmu. Uważany jest za jednego z najważniejszych twórców w historii muzyki klasycznej, znanego z bogatej harmonii i głęboko ekspresyjnych melodii.
Co było przyczyną śmierci Johannesa Brahmsa?
Johannes Brahms zmarł z powodu niewydolności wątroby. Choroba ta rozwijała się przez pewien czas, a jej przyczyny nie są do końca jednoznacznie określone, choć sugeruje się marskość wątroby.
Który utwór Brahmsa jest najsłynniejszy?
Trudno wskazać jeden, absolutnie najsłynniejszy utwór, ale często za taki uznaje się jego „Kołysankę” (Wiegenlied, op. 49 nr 4). Bardzo popularne i często wykonywane są również jego Symfonie, Koncerty fortepianowe oraz Niemieckie Requiem.
Jakiej narodowości był Brahms?
Johannes Brahms był Niemcem. Urodził się w Hamburgu, który wówczas był wolnym miastem w ramach Związku Niemieckiego, a później stał się częścią Cesarstwa Niemieckiego.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Johannes_Brahms
