Raffaella Carrà: królowa włoskiego przeboju, która podbiła świat

0

Raffaella Carrà, urodzona jako Raffaella Maria Roberta Pelloni 18 czerwca 1943 roku w Bolonii, a zmarła 5 lipca 2021 roku w Rzymie, była jedną z najbardziej charyzmatycznych i wszechstronnych postaci włoskiego i międzynarodowego show-biznesu. Przez blisko siedem dekad z powodzeniem rozwijała karierę jako piosenkarka, tancerka, aktorka i prezenterka telewizyjna, zdobywając serca milionów widzów i słuchaczy. Jej występ w programie „Canzonissima” z 1970 roku, gdzie odważnie pokazała pępek, wywołał kulturowy szok i stał się symbolem jej buntu przeciwko sztywnym normom społecznym, jednocześnie przyciągając uwagę do jej talentu i śmiałości. Z jej dorobku artystycznego sprzedano ponad 60 milionów płyt, co czyni ją jedną z najlepiej sprzedających się artystek w Europie i Ameryce Łacińskiej.

Artystka, której prawdziwe nazwisko brzmiało Raffaella Maria Roberta Pelloni, urodziła się w Bolonii jako córka Raffaele Pelloniego i Angeli Iris Dell’Utri. Jej rodzice rozstali się krótko po ślubie, co wpłynęło na jej wczesne lata. Dzieciństwo spędzała w otoczeniu rodzinnego biznesu – baru prowadzonego przez matkę i lodziarni, gdzie już jako mała dziewczynka chłonęła atmosferę telewizyjnych programów, ucząc się na pamięć piosenek i układów tanecznych. W wieku zaledwie ośmiu lat opuściła rodzinne strony, aby przenieść się do Rzymu i rozpocząć naukę w Narodowej Akademii Tańca, co stało się pierwszym, kluczowym krokiem na drodze do jej wielkiej, międzynarodowej kariery. W wieku 78 lat zmarła w Rzymie.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na lipiec 2021 roku miała 78 lat.
• Żona/Mąż: Brak informacji o małżeństwie.
• Dzieci: Brak informacji o dzieciach.
• Zawód: Piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa.
• Główne osiągnięcie: Ikona włoskiego i międzynarodowego show-biznesu, sprzedaż ponad 60 milionów płyt, pionierka zmian obyczajowych w telewizji.

Podstawowe informacje o Raffaelli Carrà

Dane biograficzne

Raffaella Carrà, właściwie Raffaella Maria Roberta Pelloni, urodziła się 18 czerwca 1943 roku w Bolonii, a zmarła 5 lipca 2021 roku w Rzymie w wieku 78 lat. Jej życie artystyczne, trwające niemal siedem dekad (od 1952 do 2021 roku), obejmowało wszechstronną działalność jako piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka radiowa i telewizyjna, a także modelka. Ta wszechstronność pozwoliła jej na zbudowanie ogromnej popularności i zdobycie uznania na wielu płaszczyznach włoskiego i międzynarodowego show-biznesu.

Pseudonim artystyczny

Pseudonim artystyczny Carrà został przyjęty w połowie lat 60. XX wieku. Reżyser Dante Guardamagna zainspirował się jej imieniem Raffaella, kojarząc je z postacią malarza Rafaela Santi, i połączył je z nazwiskiem innego wybitnego artysty, malarza Carlo Carrà. Ten unikatowy i zapadający w pamięć pseudonim stał się jej znakiem rozpoznawczym na całe życie, budując silną tożsamość artystyczną.

Życie prywatne Raffaelli Carrà

Pochodzenie i rodzina

Raffaella Carrà była córką Raffaele Pelloniego i Angeli Iris Dell’Utri, pochodzącej z Sycylii. Jej rodzice rozstali się krótko po ślubie. Artystka miała również brata, Enzo, który zmarł w 2001 roku. Mimo początkowych trudności rodzinnych, Raffaella Carrà pielęgnowała więzi z bliskimi, a jej życie prywatne, choć często pozostawało w cieniu publicznej kariery, stanowiło ważny element jej tożsamości.

Dzieciństwo i edukacja

Dzieciństwo Raffaelli Carrà upłynęło między rodzinnym barem a lodziarnią. To tam, często przed ekranem telewizora, oglądając program „Il Musichiere”, rozwijała pasję do sztuki. Z zaangażowaniem uczyła się piosenek i choreografii baletowych, co zapowiadało jej przyszły talent. W 1951 roku, w wieku zaledwie ośmiu lat, opuściła Riwierę Romagnolską, aby podjąć naukę w Narodowej Akademii Tańca w Rzymie. Ta decyzja była kluczowa dla jej późniejszego rozwoju jako wszechstronnej performerki.

Kariera zawodowa Raffaelli Carrà

Początki kariery aktorskiej i Hollywood

Pierwsze kroki na ekranie Raffaella Carrà postawiła już w 1952 roku, jako dziewięciolatka, w filmie „Torment of the Past” w reżyserii Mario Bonnarda. W 1960 roku ukończyła prestiżowe Centro Sperimentale di Cinematografia, umacniając swoje aspiracje aktorskie. Na początku lat 60. XX wieku zdobyła popularność w rolach w filmach gatunku peplum, takich jak „Fury of the Pagans” (1960) czy „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961). Jej talent przyciągnął uwagę Hollywood; w 1965 roku podpisała kontrakt z 20th Century Fox i wystąpiła u boku Franka Sinatry w filmie wojennym „Von Ryan’s Express”. Mimo obiecującej perspektywy, tęsknota za domem skłoniła ją do powrotu do Włoch w 1966 roku, co pozwoliło jej na dalszy rozwój kariery w ojczyźnie.

Muzyka i sukcesy na rynku fonograficznym

Raffaella Carrà zapisała się w historii muzyki jako artystka o globalnym zasięgu. Wydała 25 albumów studyjnych, wydanych w 37 krajach, ze sprzedażą przekraczającą 60 milionów egzemplarzy. Jej międzynarodowy hit „A far l’amore comincia tu” dotarł do 9. miejsca brytyjskiej listy UK Singles Chart. Carrà swobodnie posługiwała się czterema językami: włoskim, hiszpańskim, angielskim i francuskim, co przyczyniło się do jej sukcesu w Europie i Ameryce Łacińskiej. Piosenka „Ballo ballo” (1982) wywołała kontrowersje związane z domniemanym plagiatem melodii z utworu „Eleanor Rigby” zespołu The Beatles. Album „Forte forte forte” z 1976 roku zdobył złoty certyfikat w Kanadzie. Utwór „Tanti auguri” stał się nieformalnym hymnem wolności seksualnej, a „A far l’amore comincia tu” zdobył liczne złote i platynowe płyty.

Ikona włoskiej i hiszpańskiej telewizji

Raffaella Carrà była niekwestionowaną gwiazdą włoskiej telewizji RAI. Jej prowadzenie programu „Canzonissima” w 1970 roku, gdzie odsłonięcie pępka wywołało kulturowy skandal i protesty Watykanu, stało się przełomowym momentem dla telewizji. Program „Pronto, Raffaella?” (1983–1985) był pierwszym włoskim południowym talk-show, a jego odcinek z Matką Teresą z Kalkuty przyciągnął 14 milionów widzów. W latach 80. prowadziła program „Buonasera Raffaella”, transmitowany częściowo z Nowego Jorku. W 1987 roku podpisała lukratywny kontrakt z Fininvest, a w latach 90. zdobyła status supergwiazdy w Hiszpanii, prowadząc przez trzy sezony program „¡Hola Raffaella!” dla TVE. W 2001 roku współprowadziła 51. Festiwal Piosenki Włoskiej w Sanremo.

Sukcesy w Festiwalu Piosenki Włoskiej w Sanremo

Raffaella Carrà dwukrotnie odrzuciła propozycję prowadzenia Festiwalu Piosenki Włoskiej w Sanremo, zanim ostatecznie podjęła się roli współprowadzącej podczas 51. edycji w 2001 roku. Jej obecność na scenie Sanremo była ukoronowaniem jej bogatej kariery i potwierdziła jej ugruntowaną pozycję w świecie włoskiej muzyki i telewizji. Jako prowadząca przyciągnęła uwagę milionów widzów, demonstrując swój profesjonalizm i charyzmę.

Osiągnięcia i nagrody Raffaelli Carrà

Rekordy i wyróżnienia krajowe

Raffaella Carrà zdobyła 12 statuetek Telegatto, prestiżowej włoskiej nagrody za osiągnięcia telewizyjne i rozrywkowe. W 1984 roku otrzymała tytuł „Żeńskiej Osobowości Telewizyjnej na Poziomie Europejskim” od Stowarzyszenia Europejskich Magazynów Telewizyjnych. Hasło „najbardziej kochana przez Włochów” na stałe przylgnęło do jej wizerunku, świadcząc o głębokiej więzi z rodakami i nieustających sukcesach.

Uznanie międzynarodowe

Poza Włochami, Carrà zdobyła ogromne uznanie w krajach hiszpańskojęzycznych. Jej program „¡Hola Raffaella!” otrzymał trzy nagrody TP de Oro w Hiszpanii. Piosenka „A far l’amore comincia tu” zdobyła liczne złote i platynowe płyty. W 2017 roku, podczas World Pride w Madrycie, została oficjalnie uznana za „Ikonę Gejów”, podkreślając jej rolę jako symbolu wolności i akceptacji.

Nagrody pośmiertne

Dziedzictwo Raffaelli Carrà jest nadal żywe. Podczas 78. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji uhonorowano ją nagrodą Sorriso Diverso Venezia, co świadczy o jej trwałym wpływie na świat kultury i sztuki.

Wpływ i osobowość Raffaelli Carrà

Pionierka feminizmu i ikona społeczności LGBTQ+

Raffaella Carrà była postrzegana jako pionierka feminizmu w mediach, aktywnie walcząca o wyzwolenie wizerunku kobiet w branży muzycznej i telewizyjnej. Jej kreacje sceniczne, otwartość w poruszaniu tematów miłości i wolności seksualnej uczyniły z niej inspirację. Stała się również wielką ikoną społeczności LGBTQ+, promując akceptację i radość życia. Jej piosenka „Tanti auguri” stała się hymnem wolności seksualnej, a jej wpływ wykraczał poza rozrywkę, kształtując postawy i inspirując do autentycznej ekspresji.

Działalność filantropijna

Raffaella Carrà aktywnie angażowała się w działalność charytatywną. W 2004 roku współprowadziła dziewięciogodzinny teleton „Contigo” w hiszpańskiej TVE, zbierając fundusze na cele dobroczynne. Jej zaangażowanie pokazywało ją jako osobę o głębokiej wrażliwości społecznej.

Wizerunek i hasła promocyjne

Raffaella Carrà na stałe wpisała się w krajobraz włoskiej kultury jako symbol radości, energii i nowoczesności. W 1984 roku promowała hasło „najbardziej kochana przez Włochów” w kampanii reklamowej firmy Scavolini, co podkreślało jej bliską relację z publicznością. Jej styl bycia, odważne kreacje i optymizm uczyniły ją inspiracją.

Ciekawostki z życia i kariery Raffaelli Carrà

Kariera Raffaelli Carrà była pełna intrygujących epizodów. W 1968 roku brała udział w audycji „Tempo di samba”. W 1971 roku wystąpiła w francuskim serialu „Arsène Lupin”. Dwukrotnie odmawiała prowadzenia Festiwalu w Sanremo, zanim ostatecznie przyjęła tę propozycję w 2001 roku. Jej piosenka „Tanti auguri” stała się hymnem wolności seksualnej. W 1960 roku zaliczyła dorosły debiut aktorski w filmie „Long Night in 1943”. Wystąpiła również w serialu „Arsène Lupin” (1971) oraz miniserii RAI „Una mamma per caso” (1997), prowadząc także program „Il principe azzurro”. Jej ciało spoczywa na cmentarzu w Porto Santo Stefano. W 1968 roku wystąpiła w sztuce „Processo di Famiglia”.

Wybrane filmy z udziałem Raffaelli Carrà

• „Torment of the Past” (1952)
• „Fury of the Pagans” (1960)
• „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961)
• „Von Ryan’s Express” (1965)
• „Long Night in 1943” (1960)
• „La chance et l’amour”
• „Caesar the Conqueror” (1962)
• „Arsène Lupin” (serial, 1971)
• „Una mamma per caso” (miniseria RAI, 1997)

Najważniejsze albumy studyjne Raffaelli Carrà

• „Forte forte forte” (1976)

Wybrane nagrody i wyróżnienia

• 12 statuetek Telegatto
• „Żeńska Osobowość Telewizyjna na Poziomie Europejskim” (1984)
• Nagroda Sorriso Diverso Venezia (pośmiertnie)
• Trzy nagrody TP de Oro za program „¡Hola Raffaella!”
• Uznana za „Ikonę Gejów” (2017)

Kluczowe momenty kariery

Warto wiedzieć: Występ w „Canzonissima” w 1970 roku z odsłoniętym pępkiem był przełomowym momentem w jej karierze, wywołując skandal obyczajowy i protesty Watykanu, co jednak ugruntowało jej status jako symbolu wyzwolenia.

Warto wiedzieć: Jej kontrakt z RAI w 1984 roku stał się przedmiotem publicznej krytyki ze strony premiera Włoch Bettina Craxiego, który nazwał jej zarobki „niemoralnymi i skandalicznymi”.

Raffaella Carrà, poprzez swoją nietuzinkową karierę i odważną postawę, na zawsze zapisała się w historii kultury. Jej zdolność do łamania konwencji, promowania wolności i radości życia inspirowała i nadal inspiruje kolejne pokolenia, czyniąc ją prawdziwą ikoną.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Raffaella_Carr%C3%A0